വീണ്ടും ഒരു ജൂൺ

       പുത്തൻ കുട അവനൊന്നു കൂടി തുറന്നു നോക്കി.കൊതി തീർന്നിട്ടല്ല എന്നാലും അവനത്‌ അടച്ചു വെച്ചു.നാളെ ആദ്യമായ്‌ സ്കൂളിൽ പോകുന്നതിന്റെ ത്രില്ലിലാണവൻ.ആനയുടെ ചിത്രമുള്ള പുതുമണം മാറാത്ത ആ പുസ്തകത്തിലൂടെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവനത്‌ ബാഗിലേക്കെടുത്തുവെച്ചു.പുത്തൻ യൂണിഫോമിനെ ഒന്നു തൊട്ടുഴിഞ്ഞ്‌ കിടക്കയിലേക്കവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
       നിഷ്കളങ്കമായ ആ കുഞ്ഞു മനസ്സിനോട്‌ നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്ന വികാരമെന്തായിരിക്കും?സ്നേഹം?വാൽസല്യം?നിങ്ങൾക്കെന്ത്‌ തോന്നിയാലും എനിക്കവനോട്‌ തോന്നുന്നത്‌ ഒരു വല്ലാത്ത സഹതാപമാണ്‌.നമുക്കത്‌ വിടാം.കാരണങ്ങൾ ഞാൻ വഴിയേ പറയാം.
       വീണ്ടും ഒരു ജൂൺ കൂടി.....വിദ്യാലയങ്ങൾ മധ്യവേനലവധി കഴിഞ്ഞ്‌ വീണ്ടും തുറക്കുന്നു.ആദ്യമായി പോകുന്നവരല്ലാത്തവർക്ക്‌ ഒരു പരോൾ കഴിഞ്ഞ ജയിൽ പുള്ളിയുടെ അവസ്ഥ.
       കണ്ടും കേട്ടും തൊട്ടും പിടിച്ചുമെല്ലാം ജീവിതതെ പഠിക്കേണ്ട സമയത്ത്‌ ഇന്നിലുപകാരപ്പെടാത്ത ചരിത്രങ്ങളും തലതിരിഞ്ഞ സിദ്ധാന്തങ്ങളും കാണാതെ പഠിച്ച്‌ തുലച്ച്‌ കളയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരുപാട്‌ ബാല്യങ്ങൾ ഹാ... കഷ്ടം!
       എന്തു പഠിക്കണമെന്നും എങ്ങനെ പഠിക്കണമെന്നും ഓരോരുത്തർക്കും തീരുമാനിക്കാനവസരം വരുന്ന ഒരു നാൾ ഇനിയെങ്കിലും വരുമോ....ആവോ?
       ഇതുകൊണ്ടെല്ലാമാണ്‌ നിഷ്കളങ്കനായ ആ കുഞ്ഞിനോട്‌ സഹതാപം തോന്നിയത്‌.
       എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനിയന്മാരേ...മനുഷ്യരുടെ ആത്യന്തികമായ പ്രശ്നം വയറ്‌ തന്നെയാണ്‌.വിശപ്പകറ്റാൻ നമുക്കൊരു ജോലിയും അത്യാവശ്യമാണ്‌.ഈ തല തെറിച്ചവന്റെ ഗീർവ്വാണം കേട്ടുനിന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ആ വഴിയിൽ പ്രയാസപ്പെടേണ്ടി വരും.തല തിരിഞ്ഞു പോയ നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസ രീതിയെ കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞു എന്നു മാത്രം.
      പുതിയൊരദ്ധ്യായന വർഷത്തിലേക്കുകടക്കുമ്പോൾ പുതിയ പാഠഭാഗങ്ങൾ   പഠിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളാലോചിക്കുക,ഇതു തന്നെയാണോ ശരി?അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത്‌?അതെന്തുകൊണ്ട്‌ തിരുത്തപ്പെട്ടു?
      ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരുപാട്‌ ചോദ്യങ്ങൾ ബാക്കിയാവുമ്പോൾ നാം സ്വയം തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങും.അതിനുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ ആ തിരിച്ചറിവ്‌ പൂർണ്ണതയിലെത്തും.
      ജാതിക്കും മതത്തിനും അനുസരിച്ച്‌ ദേശസ്നേഹികളേയും തീവ്രവാദികളേയും തരം തിരിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കാലത്ത്‌ ആ തിരിച്ചറിവ്‌ നമ്മുടെ നിലനിൽപിന്‌ കരുത്തു പകരുക മാത്രമല്ല ജീവിത ലക്ഷ്യം നേടാനും സഹായിക്കും.അങ്ങനെയായിരിക്കട്ടെ നമ്മുടെ പാഠ്യപദ്ധതികളും....എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു...............................  

സ്നേഹപൂര്‍വം

വെള്ളിമുക്ക്
 26/ 05/ 2010
പ്രിയ സുഹൃത്തേ,
നന്മ നേരുന്നു.
ഞാൻ റഈസ്‌. അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനേയാ അല്ലേ? വിശദമായി പരിചയപ്പെടുത്താം. എല്ലാവരും എന്നെ റഈസെന്ന് വിളിക്കും. എന്നെ കുറിച്ച്‌ പറയുംബോൾ ഞാൻ വാചാലനാകും. നന്മ നിറഞ്ഞവൻ, കഠിനാധ്വാനി, പരമസുന്ദരൻ, സുദൃഢസുശീലൻ, മഹായോഗ്യൻ.. :)
പരമ ബോറൻ എന്ന് കൂടി നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ പറയുന്നുണ്ടാകും. വിഷമിക്കേണ്ട, അസൂയക്കാർ അങ്ങനെയാണല്ലോ..!
അവർ പലതും പറയും,  ചെയ്യും,  ഇവൻ തനി കോച്ചറായിയാണ്, വൃത്തികെട്ടവനാണ്, ആളുകൾക്ക്‌ എങ്ങനെ പണിവെക്കാം എന്നതാണ് മുഖ്യ ഗവേഷണം. മരമണ്ടൻ, മണുങ്ങൂസ്‌, ബഡായി
വീരൻ, എട്ടുകാലി മമ്മൂഞ്ഞ് (പട്ടിക അപൂർണ്ണം).
ഇപ്പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തിൽ എത്രത്തോളമുണ്ട്‌ സത്യം? അറിയില്ല. ഹോജരാജാവായ തമ്പുരാനേ ഞങ്ങളുടെ നിർമലമായ മണ്ടത്തരങ്ങളെ അങ്ങ്‌ ക്ഷമിക്കേണമേ.. എന്നൊരു പ്രാർത്ഥന അണ്ഡകാഹത്തിലേക്ക്‌ നീളുന്നു.

എന്നെ പറ്റിയുള്ള വാചകമടി നിർത്തി നമുക്ക്‌ വേറേ വല്ലതും പറയാം. സത്യം നിങ്ങൾക്ക്‌ പിന്നീട്‌ ബോധ്യപ്പെടും. നിങ്ങൾക്ക്‌ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാവുന്ന ഒരു സമയമെത്തും.
ഒരു കാര്യം പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ. ഞാൻ ഈ ലോകത്ത്‌ പുതിയവനാ. പിറന്ന് വീണ കുട്ടിയുടെ എല്ലാ ബേജാറും നിങ്ങൾക്ക്‌ എന്നിൽ കാണാവുന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ സഹായമുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം മുട്ടിലിഴഞ്ഞും പിന്നെ പിച്ചവെച്ച്‌ നടന്നും ഒ‍ാടിയും എനിക്ക്‌ വലുതാവാൻ കഴിയും. പണി കിട്ടി
തുടങ്ങുമ്പോള് പണിവെക്കാനും ഞാൻ പഠിക്കും. നിങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാവില്ലേ...?

ഇനി ഞാനിവിടെ എത്തിയതിനെ കുറിച്ച്‌ പറയാം. ജീവിതത്തെ നമ്മൾ സാധാരണയായി ജീവിത യാത്ര എന്നാണല്ലോ പറയാറ്. ആ യാത്രയിൽ അതിന്റെ ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്ത വെപ്പ്രാളങ്ങളിൽ അലോചന ഇല്ലാതെ പെട്ടുഴലുകയാണ് ബഹു ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളുമെന്ന് ഞാൻ ഏകനായി അറിയുന്നു (ഇയാൾ പുതിയ സ്വാമിയാരാണോ എന്ന ചോദ്യം അവിടിരിക്കട്ടെ സാർ!)
ഞനൊരു തിരക്കൊഴിഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ നടക്കുകയാണ്‌. പതുക്കെ എന്നു പറയം. വേഗത തീരെയില്ല. പക്ഷെ, വഴികളിൽ ആഴമനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. ശരിയാണോ എന്നറിയില്ല. ഏതായാലും ആ യത്രയിൽ ക്ലിക്കി ക്ലിക്കി ഇവിടെയുമെത്തി. എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു കളയാം എന്ന മുൻ തീരുമനങ്ങളൊന്നുമില്ല. മഹാബുദ്ധിശലികളുടെയും അത്യനുഭവശാലികളുടെയും ഇടയിൽ ഇവിടെ ഞാനെന്തു ചെയ്യും എന്നുള്ളത്‌ ഒരു ചോദ്യമണ്‌. ഉത്തരമൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. എഴുതാനറിയുമോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ പേന കണ്ടാൽ കലി വരുന്ന കൂട്ടത്തിലാ. അക്ഷര വിരോധി. പിന്നെങ്ങനെ എഴുതാനാ അല്ലേ? എന്നാലും..!!

സുഹ്രുത്തെ, എനിക്കിവിടെ പിടിച്ചു നിന്നേ പറ്റൂ. കൂട്ടുകൂടാനും ചിരിക്ക്കാനും ചിന്തിക്കാനുമൊക്കെ. എഴുതാൻ അനുഭവങ്ങളുണ്ടാകണം എന്നാണ്‌ സധാരണ പറയാറ്‌. കണ്ടും കേട്ടും അറിഞ്ഞുമൊക്കെ ആണല്ലോ അനുഭവങ്ങളുണ്ടാകുക. എന്നാലിതൊക്കെ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുവോളം അതിനൊന്നും മെനക്കെട്ടില്ല. ഇന്നെല്ലാം നിയന്ത്രിക്കപെട്ടപ്പോൾ മുന്നിൽ വരുന്നതധികവും നിറമില്ലാത്ത കാഴ്ചകളും
അരിക്‌ പൊട്ടിപ്പോയവരുടെ സങ്കടങ്ങളുമാണ്‌. പക്ഷെ കണ്ണീരിന്റെ നനവുള്ള ആ അനുഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞും കേൾപ്പിച്ചും ഞനിവിടെ ഉണ്ടാകും.

പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തെ, ഇതൊക്കെയാണ്‌ ഞാനും എന്റെ വിശേഷങ്ങളും. നന്മ കാണുമ്പോൾ അഭിനന്ദിച്ചും തെറ്റുണ്ടാകുമ്പോൾ ശകാരിച്ചും എന്നോടൊപ്പമുണ്ടാവണേ...

ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ നന്ദിയോടെ ഓർക്കേണ്ട ചിലരുണ്ട്‌. അവരെ ഓർക്കാതിരിക്കുന്നത്‌ നന്ദി കേടാവും. ഇന്റർ നെറ്റിന്റെ ബാലപാഠം പറഞ്ഞു തന്ന അസ്കറിനെ, പിന്നെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു വല്ലാത്ത ഘട്ടത്തിൽ ചിരിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച ഹാറൂൺക്കയെ (ഒരു നുറുങ്ങ്), എന്റെ ബ്ലോഗ്ഗ്‌ ഡിസൈൻ ചെയ്ത ഹാഷിമിനെ (കൂതറHashimܓ), പിന്നെ പേരും നാടും അറിയാത്ത ഒരു പാട്‌ സുഹൃത്തുക്കൾ, എല്ലാത്തിനും കൂടെ നിന്ന എന്റെ കുടുംബം, അതിലെല്ലാം ഉപരി ജീവിക്കാൻ പറഞ്ഞ ആ മഹാ ശക്തിയോട്‌....

സ്നേഹത്തോടെ റഈസ്